Wie ik ben

Wie ik ben

Bij mijn start als blogger over Parkinson, bedacht ik, dat ik mezelf eerst wil voorstellen. Nu vind ik dat makkelijker gezegd dan gedaan. Mijn naam en het feit dat ik Parkinson heb, dat is al duidelijk, maar hoe verder ? Er is namelijk een groot verschil in hoe ik was, hoe ik nu ben en hoe ik wil zijn.

Mijn hoofd loopt nog steeds een beetje achter bij de veranderingen die Parkinson mij brengt en het wil vasthouden aan het oude. Ik voel me daar vertrouwder mee dan met het gehaper van mijn lijf. Als ik niet uitkijk, stuur ik mezelf allemaal leuke kanten op. Ik start dan een wandeling, die te hoog gegrepen is voor me en waarbij ik ergens op de route moet afhaken.

Ik wil nog een keer een verre reis maken, maar als ik halverwege de reis in mijn vliegtuigstoel zit te draaien, omdat ik niet meer weet hoe ik zitten moet, dan is het wel een stuk minder leuk. Ik wilde doorgaan met werken, maar kon het tempo niet meer volhouden en zo nog veel meer.

In mijn beleving ben ik nog steeds heel actief en sportief, maar als ik ergens binnenkom, krijg je een heel andere indruk. In plaats dat ik een bergtocht maak, loop ik langzaam en wat onzeker en zo had ik behoefte aan begeleiding, terwijl ik eerder anderen begeleidde.

Het geeft wel iets weer hoe ik was en het dubbele gevoel van wie ik nu ben. Toch staat dat allemaal niet los van elkaar. Toen ik de diagnose kreeg, heb ik eerst besloten nog zo veel mogelijk te doen waar ik altijd al van droomde. Die mooie herinneringen vergeet ik niet. Het ging om keuzes maken van wat ik nog wilde en wat het me waard was. Die ervaringen neem ik mee naar het nu. Met name het reizen heeft me erg bewust gemaakt van hoe goed ik het eigenlijk hier heb. Het accepterend vermogen van veel culturen, daar heb ik bewondering voor. Het over je heen laten komen is een kunst die ik probeer me eigen te maken.

Elke dag sta ik voor keuzes, maar nu heeft mijn lijf ook inspraak. Kiezen betekent nu eerst luisteren hoe het zit met de energie. Hierdoor doe ik minder, maar misschien geniet ik er wel meer van. Ik kies juist die dingen die waardevol voor me zijn en weet dat het niet vanzelfsprekend is dat je dat zo maar kan doen.

Misschien is het verschil toch niet zo groot tussen hoe ik was, hoe ik nu ben en hoe ik wil zijn.
Dit ben ik.

Josca Bos.